Blogpost

Borstvoeding en levenscycli

Ik was vandaag bij de huisarts. Voor iets totaal niet borstvoeding gerelateerd. Het gesprek was echter zo fascinerend dat ik de strekking ervan jullie niet wil onthouden, omdat moederschap en borstvoeding ook deel zijn van de cyclus van het leven waar wij over spraken…

Dit jaar heb ik meerdere artikelen gelezen, geschreven door moeders, waaruit naar voren komt dat een deel van ons vrouwen worstelt met de eisen en druk die zij ervaren vanuit de maatschappij, zichzelf en andere vrouwen. Er wordt in dergelijke artikelen gemeten en afgegeven op andere moeders. Dat polariseert. Goed moederschap verhoudt zich niet tot het aantal maanden dat jij je kindje voedt met jouw borst, noch helpt het ‘framen’ van andere moeders om je eigen schuldgevoel te sussen. Er bestaan geen Uber moeders.  Wat ik in deze artikelen meer dan eens mis is de weg terug, de weg naar je eigen herontdekte zelf. Hoe was jouw weg? Moest jij door schuldgevoel, schaamte, langs overmoedigheid of ging het je van nature goed af? Dat zou wezenlijk inspireren en uitdagen met als doel te verbinden, zowel met jezelf als met de vrouwen en wereld om je heen.

Het proces waarover mijn huisarts en ik spraken is niet meer of minder dan de cyclus van het leven…en daarmee de dood. In en om ons heen. Neem bijvoorbeeld de spijsvertering. We eten, dat eten wordt in onze maag afgebroken. Vervolgens neemt ons lichaam de voedingstoffen op. Afbraak en opbouw. Als vrouwen mogen wij dit proces nog eens intenser ervaren tijdens onze menstruatie cyclus. Er groeit in ons leven, een eitje. Zonder bevruchting wordt dit eitje afgestoten, de afbraak. Deze verschillende cycli vinden zowel fysiek als symbolisch plaats. Hoe vaak gaat aan een nieuwe fase of inzicht een periode van afbraak vooraf? In de 24-uurs maatschappij waar we in leven lijkt de norm te zijn dat de dingen snel, pijnloos of gemakkelijk moeten verlopen. De norm voor onze gemoedstoestand lijkt ‘blij’ te moeten zijn. Natuurlijk gezien is dit onmogelijk. En misschien zijn  deze onrealistische parameters die gesteld lijken te worden met betrekking tot goed moederschap wel deels de oorzaak van de schuldgevoelens waar sommige moeder mee kampen. Daarnaast is er een verschil tussen je zelf wegcijferen of meegaan in een proces en leren over overgave.

Toen ik moeder werd was ik jong, achttien lentes om precies te zijn. De maatschappij noemt dat een tienermoeder, maar ik was gewoon een moeder. Vanaf het moment dat ons kindje door mijn bekken op de wereld kwam had ik een verantwoordelijkheid. Voor haar en dus voor mezelf. Borstvoeding geven hoorde voor mij bij mijn moederschap. Nu, zestien jaar later geef ik onze jongste twee kinderen nog steeds de borst. Er is een groep vrouwen die mij bestempelt als fanatieke Uber moeder en mij op een voetstuk plaats omdat ik ogenschijnlijk mezelf lachend kan wegcijferen voor mijn kinderen. Niets is minder waar. Wat wel waar is? Ik heb mogen leren over overgave, beseffend dat het zoeken naar een evenwicht tussen moederschap, werk en de wereld behoort tot het leven. Wetend dat dit proces diep kan gaan en wat het opnieuw uitvinden van jezelf kan betekenen, zowel fysiek als mentaal. Ik heb mezelf meerdere keren opnieuw uitgevonden wat maakt dat ik terugkijkend het geheel als bijzonder positief en constructief ervaar. Als ik inzoom kan ik helder de momenten van weerstand terugvinden. Met de geboorte van een kindje wordt ook de moeder in jezelf geboren, ineens ben je niet meer het centrum van je eigen universum. Daarmee sterft iets, en wordt iets geboren. Wat dat ‘iets’ is, is lastig te benoemen. Je transformeert. Je voelt het na de lange nachten, een tegenslag met de borstvoeding, de zorg voor je zieke baby en alles wat hoort bij vers ouderschap. De mooie en de zware momenten. Die momenten kunnen hun weerslag hebben op je gesteldheid. Er kan meer van je gevraagd worden dan je denkt te kunnen geven. Dat kan tijdens je borstvoedingsfase zijn tol eisen. Het is de moeite waard om dan even in jezelf te schouwen en te zoeken naar wat jou werkelijk opbreekt; het voeden van je kindje en/of de dingen die je ernaast nog onderneemt, wat je verwachtingspatroon van jezelf is en of je wellicht ervaart dat jij en de wereld om je heen veranderen dankzij de komst van jouw kindje. Vanuit de diepte doe je een schilletje af en kun je, na grondig zelfonderzoek, een soort van herrijzen uit je eigen drap. Het ervaren van weerstand (in of om je heen) wil niet per definitie zeggen dat er iets niet in orde is. Weten dat dit gevoel soms onderdeel is van een proces wat hoort bij het leven en nog vele malen terugkeert in andere vormen, maakt dat je met een realistische blik naar jezelf kunt kijken. Zonder oordeel, met gevoel en nieuwsgierig naar de uitkomst…

Geen enkele vrouw past in een hokje. Geen enkele vrouw hoeft te voldoen aan iets wat haar wordt opgelegd of niet strookt met haar persoonlijke wensen en verlangens.  Zoveel verschillende vrouwen, zoveel verschillende wensen en ervaringen.  Met één gemeenschappelijke deler die ons met elkaar verbindt;  het proces an sich. Het proces dat leven heet. Dat beseffen, dat alles bestaat uit een sterven en geboren worden, een afbraak en een opbouw, maakt het zachter.  Zo kunnen we beter begrijpen waar we heen gaan. Ik wil hiermee niet zeggen dat er zonder lijden geen groei is! Dat is de omgekeerde wereld. Ik wil hiermee zeggen dat groei soms gepaard gaat met pijn, verdriet en wat laagjes afdoen alvorens je tot nieuwe inzichten kunt komen. Dat het soms de moeite waard is om te vertrouwen op de invloed van het element tijd en je eigen instinct. Wij vrouwen mogen onze eigen middellijn gaan bepalen. Zonder beschuldigend te wijzen naar hen die het ‘beter’ of ’minder goed’ doen. Want er is geen beter of minder goed. Er is wel meer of minder verbinden met, even zo goed zonder oordeel. Laten we onze reis met elkaar delen, vanuit  eigen kracht of angst en hoe we daarmee omgaan.

Het was mijn laatste bezoek aan mijn huisarts, die ik bijna mijn hele leven ken. Hij zit op dit moment in een afbraakfase. Na 25 jaar is het pand waar de huisartsenpraktijk huist ongeschikt geworden voor cliënten en sluiten de deuren. Het maakt ons beiden wat weemoedig. Hij weet nog niet wat er hierna komt, mijn huisarts. En daar is hij inmiddels ogenschijnlijk oké mee. Hij wijst naar de bordjes die hij binnenkort van de muur gaat schroeven. Dat het mooi zal zijn, een nieuwe weg inslaan, daar lijkt hij niet aan te twijfelen. Dat kan ook niet anders, hij snapt het proces.

Bedankt Dokter Dries, het was gaaf!

 

Mevrouw Boob

(Bron afbeelding: Instagram Birth of a Mother)

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Borstvoeding en levenscycli

  1. Oh lieve Chan, wat heb je alles weer mooi verwoord en uit ervaring kan ik zeggen dat, als je eenmaal dat eerste kindje in je armen hebt gehouden en je hart voor haar/hem hebt open gezet, je voor altijd moeder blijft.
    Mijn kindjes van toen zijn nu 42, 41 en 39, volwassen mannen en vrouwen, maar het zullen altijd mijn kindjes zijn en blijven. De zorg én de blijdschap verdwijnt niet, nee je geniet er op een andere manier van. Het is nog steeds heerlijk om ze af en toe eens extra te verwennen, om gesprekken met ze te hebben over hun zorgen en nog heerlijker is het om er gewoon voor ze te zijn. Ten alle tijden.
    Voor mij ben jij mijn bonusdochter waar ik super blij mee ben, waar ik trots op ben als ik zie hoe jij je ontwikkelt hebt en wat een mooie zelfstandige vrouw én moeder je bent geworden. Lieve Chan ik hou van je met heel mijn Hart en gelukkig is dat Hart van mij groot genoeg om jouw hele prachtige gezinnetje een plekje te geven in mijn Hart.
    Kijk met veel Liefde en plezier uit naar de zomer waarin ik weer heerlijk kan genieten van jullie spontaniteit en blijheid. En niet vanaf de afstand, jij/jullie in Oudorp en wij in Moissac (maar ja wat is afstand), maar gewoon heerlijk heel dichtbij. Wat een knuffeldagen zullen dat worden. Dikke kus. Lucia.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s