Blogpost

Kids puffen mee;-)

Vorige week was Jamie Oliver in het nieuws. Zijn dochters waren bij de geboorte van hun broertje. De vraag die in de media centraal stond was of een bevalling niet traumatisch is voor kinderen. Ik vraag mij af hoe wij als volwassenen tegen een bevalling en pijn aankijken, los van of je ervoor kiest of je je kinderen aanwezig laat zijn bij de geboorte van een broertje of zusje. Wat leren we onze kinderen hierover?

Een bevalling hoeft je niet te overkomen

Een deel van de pijn die je ervaart is een gevolg van de weeën, die zorgen voor je ontsluiting. Voor mij heeft het een enorme meerwaarde te begrijpen welk proces zich afspeelt in mijn lijf tijdens het bevallen. Tijdens mijn zwangerschap kon ik mij voorbereiden op mijn bevalling, die geen toevallige bijkomstigheid is maar een logisch gevolg op mijn zwangerschap. Het hoeft je niet te ‘overkomen’. Vanuit kennis van het proces kun je je angst laten varen en je overgeven aan wat er komt. Het geeft zoveel zelfvertrouwen om je lijf te begrijpen. Editie NL kwam bij ons thuis langs om kort wat vragen over te stellen over onze ‘gezamenlijke’ bevalling. Uitzending EditieNL 09/08/2016 

Gelukkig hebben we (nog) aardig de vrije keuze om te bevallen op een wijze die bij ons past. Bij ons in het gezin is er eigenlijk nooit een specifiek moment geweest waarop we besloten de kinderen bij de bevalling te laten zijn. Het is zo gelopen. We waren met elkaar zwanger. De kinderen waren geïnteresseerd in de verschillende fases, gevoelens en moodswings die ik doormaakte. Het was een negenmaandse biologie les;-)

Traumatisch? Nee, het heeft een zaadje geplant.

En zo kwamen we aan het eind van de negen maanden. Ze zagen mij naar binnen keren, mij mezelf klaar maken om te baren. Mijn nestje was zorgvuldig gebouwd en alles nodigde onze baby uit op aarde. De bevalling werd uitvoerig besproken; hoe zou het gaan, wat zijn de verschillende fases die je doormaakt tijdens een bevalling en hoe kijk ik daar als volwassen vrouw tegenaan. Ik heb ze verteld over de pijn die een bevalling meebrengt en uit mijn eerdere bevallingen weet ik dat er een moment komt, meestal vlak voor het persen, dat je denk de weeën niet meer aan te kunnen. Daar bereid ik me op voor. Desondanks zal er een moment komen waarop ik al mijn kracht bij elkaar moet bundelen om me te kunnen overgeven aan de weeën in plaats van aan de wanhoop die je kan proberen te overmeesteren. We spraken ook over uitscheuren. Mijn meiden wilden weten hoe dat gebeurt, wat je er aan kunt doen en of het pijn doet. Ik kon ze uitleggen wat er gebeurt met de doorbloeding van je vagina op het moment dat het hoofdje staat. Waarom je even moet zuchten, stoppen met persen, om te voorkomen dat je uitscheurt. Ook moest ik ze vertellen dat je soms gewoon evengoed uitscheurt. Gelukkig is dat niet gebeurd, maar het had een bijkomstigheid kunnen zijn. Zo spraken we verschillende scenario’s door. Want wat als het mis zou gaan? Dat zou erg zijn. We hebben dat kort benoemd. Ook dat is een facet van het leven, dat het soms anders loopt. Dus je kunt je beter met liefde richten op zaken die je wel zelf in de hand hebt. Onze dochters zijn ingewijd en hebben tweemaal een bevalling mogen zien. Dat heeft een diepe indruk achtergelaten. Traumatisch? Nee, voor hen niet. Het heeft een zaadje geplant. Dat zaadje zal ze later, als de tijd rijp is, herinneren aan hun aangeboren vrouwkracht. 

Dat waar je je aandacht op richt groeit. Die overtuiging heeft mij altijd geholpen. Visualiseren waar je heen wil gaan, waar je wil zijn en op welke wijze. Dat geldt voor alles in het leven, dus ook voor het geven van borstvoeding en bevallen. 

Tijdens Mevrouw Boob – Het FESTIVAL hoop ik een stukje bij te dragen aan de bewustwording van de wijze waarop we elkaar en onszelf voeden. Zowel letterlijk als figuurlijk. Wat zaaien we, wat oogsten we? 

Laat je eigen beeldvorming raken, als je wilt. Wat blijft er over als we naakt zijn, ontkleed van onze beeldvorming? Rond de klok van 13:00 is de onthulling van de 17 portretten van borstvoedsters. Het eerste project van het platform #causewefeed.

Voor nu visualiseer ik dat het een prachtige, zinnenprikkelende en verbindende dag mag worden!

Cause We Feed ❤

Advertenties

Een gedachte over “Kids puffen mee;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s